متن ها و نوشته های ادبی و عاشقانه

اعتراف می کنم
من نیز گاهی به آسمان نگاه می کنم
به چشمان ستارگان اما نه به تمامی آنها
تنها به انها که شبیه ترند
به چشمان تو...

زمان به من اموخت كه دست دادن به معني رفاقت نيست
بوسيدن به معني دوست داشتن نيست
وعشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست
هيچ وقت دل به كسي نبندچون اين دنيااينقدركوچيكه كه توش دوتادل جانميشه واگرهم دل بستي هيچ وقت ازش جدانشوچون اين دنياانقدربزرگه كه ديگه پيدانميشه

نمی دونم که چرا هر وقت به تو می رسم ، نمی توانم از تو بگویم.
برای گفتنت واژه کم می آورم.
به هر حال ، بدان که بیشتر از این حرف ها و واژه ها برایم معنا می دهی .

چشماتو ببند
.
.
.
بستي؟
.
.
/حالابازكن
.
.بازكردي
.
.چقدرطول كشي؟
.
همينقدرهم نميتونم دوريتوتحمل كنم

گفتمش آغاز درد عشق چیست؟
گفت آغازش سراسر بندگیست
گفتمش پایان آن را هم بگو
گفت پایانش همه شرمندگیست
گفتمش درمان دردم را بگو
گفت درمانی ندارد، بی دواست
گفتمش یک اندکی تسکین
آن گفت تسکینش همه سوز و فناست

گفتمش دل مي خري؟
پرسيد چند؟
گفتمش دل مال تو تنهابخند
خنده كردو دل ز دستانم ربود
تابه خودبازامدم اورفته بود
دل ز دستش روي خاك افتاده بود
جاي پايش روي دل جامانده بود

در اين دنيا سراب محکوم است به پوچی... پرستو محکوم به کوچ کردن...
شمع محکوم به اشک ريختن... خارها محکوم به تنهايی... روز محکوم به غروب کردن...
شب محکوم به رسيدن...
قلب با همه ی پاکی وصداقتش محکوم به دوست داشتن وچه محکوميتی شيرين تر و دلپذير تر ازاين است؟
اما ای کاش همه ی اين محکوميتها زيبا را می پذيرفتند. ای کاش...؟

تودنيادونفرباش.
يكي براي خودت يكي براي ديگري
براي خودت زندگي كن ولي
براي ديگري زنگي باش

به تو می اندیشم ٬
ای سراپا همه خوبی،
تک و تنها به تو می اندیشم،
همه وقت،
همه جا،
من به هر حال که باشم به تو می اندیشم،
تو بدان این را تنها تو بدان.
تو بیا ،
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی ست
آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش...

تودنياجهارجيزازهم سيرنميشن _زمين از باران_جشم ازكناه_عاشق ازمعشوق_من ازتو

مي بيني سكوتم را !

مي بيني درماندگي ام را ؟!

مي بيني نداشتنت چه بر سر فرياد خاموشم آورده است ؟!

مي بيني ديگر روياي داشتنت هم نمي تواند تن لرزه هاي شبانه ام را آرام كند ؟!

مي بيني هق هق نگاهم چه سرد بر ديواره ي هميشه جاودانه ي نبودنت مشت مي زند ؟!

مي بيني ؟! ...

ديگر شانه هايم تاب تحمل خستگي هايم را ندارد

ديگر حتي حسرت باران هم نمي تواند حسرت نداشتن تو را كم كند

ديگر آنقدر بغضم سنگين شده است كه توان گريستنم نيست.

همیشه منتظرتم

عشق توبه تاروبودجانم بسته است_بي روي تودرهاي جهانم بسته است_ازدست توخواهم كه برآرم فرياد_دربيش نكاه تو زبانم بسته است-

اي نفسهايت نسيم نيمخواب
شسته از من لرزه هاي اضطراب
خفته در لبخند فرداهاي من
رفته تا اعماق دنيا هاي من
اي مرا با شعور شعر آميخته
اين همه آتش به شعرم ريخته
چون تب عشقم چنين افروختي
لا جرم شعرم به آتش سوختي

بهارت بي كل وبلبل نباشد_نكاهت خالي از سنبل نباشد_به كلزارمحببت تاقيامت_خودت كل باشي وعمرت كل نباشد_

سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها
نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب
و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست
پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا